درباره ما   |  تماس   |  ارسال خبر   |  پیوندها  
  صفحه اصلی     اخبار     استان ها     اندیشه     چند رسانه ای  
سه شنبه، 24 مهر 1397 - 15:51   
  روی خط روضه:  
- اندازه متن: + -  کد خبر: 18024صفحه نخست » مهمترین اخبارپنجشنبه، 23 فروردین 1397 - 15:15
به مناسب شهادت امام کاظم علیه السلام:
نگاهی به اوضاع سیاسی عصر امام کاظم(ع)
عصر زندگانی امام کاظم علیه السلام مصادف با دوران حکومت منحوس و ظالم بنی العباس بود و این امام همام تحت تاثیر اختناق شدید حکومت، دوران سختی را طی فرمود. شناخت ویژگی های سیاسی عصر زندگانی حضرت کمک شایانی برای فهم بهتر سیره سیاسی و اجتماعی ایشان دارد.در ادامه نگاهی گذرا به اوضاع سیاسی و نیز عملکرد و شخصیت خلفای عصرِ امام کاظم علیه السلام داریم.
  

نگاهی به اوضاع سیاسی عصر امام کاظم(ع) به گزارش روضه نیوز ؛ عصر زندگانی امام کاظم علیه السلام مصادف با دوران حکومت منحوس و ظالم بنی العباس بود و این امام همام تحت تاثیر اختناق شدید حکومت، دوران سختی را طی فرمود. شناخت ویژگی های سیاسی عصر زندگانی حضرت کمک شایانی برای فهم بهتر سیره سیاسی و اجتماعی ایشان دارد.در ادامه نگاهی گذرا به اوضاع سیاسی زمان زندگانی امام کاضم علیه السلام داریم:

نام او «موسى»، لقبش «کاظم»، مادرش بانویى بافضیلت بنام «حمیده»، و پدرش پیشواى ششم حضرت صادق - علیه‏السلام - است.
او در سال 128 هجرى در سرزمین «ابوأ» (یکى از روستاهاى اطراف مدینه) چشم به جهان گشود و در سال 183 (یا 186)به شهادت رسید.
خلفاى معاصر حضرت‏
از سال 148 که امام صادق - علیه‏السلام - به شهادت رسید، دوران امامت حضرت کاظم آغاز گردید. آن حضرت در این دوران با خلفاى یاد شده در زیر معاصر بود:
1- منصور دوانیقى (136-158)
2- محمد معروف به مهدى (158-169)
3- هادى (169-170)
4- هارون (170-193)
هنگام رحلت امام صادق - علیه‏السلام - منصور دوانیقى، خلیفه مشهور و ستمگر عباسى، دراوج قدرت و تسلط بود.
منصور کسى بود که براى پایه‏هاى حکومت خود، انسانهاى فراوانى را به قتل رسانید. او در این راه نه تنها شیعیان، بلکه فقها و شخصیتهاى بزرگ جهان تسنن را نیز که با او مخالفت مى‏ ورزیدند، سخت مورد آزار قرار مى‏داد، چنانکه‏ «ابوحنیفه» را به جرم اینکه برضد او به پشتیبانى از «ابراهیم» (پسر عبدالله محض، و رهبر قیام ضدعباسى در عراق) فتوا داده بود، شلاق زد، و به زندان افکند!
امام کاظم پس از وفات پدر، در سن بیست سالگى با چنین زمامدار ستمگرى روبرو گردید که حاکم بلا منازع قلمرو اسلامى به شمار مى‏ رفت.
منصور وقتى که توسط «محمد بن سلیمان» (فرماندار مدینه) از درگذشت امام صادق آگاه شد، طى نامه‏اى به وى نوشت:
اگر جعفر بن محمد شخصى را جانشین خود قرار داده، او را احضار کن و گردنش را بزن!
طولى نکشید که گزارش فرماندار مدینه به این مضمون به بغداد رسید:
جعفر بن محمد ضمن وصیتنامه رسمى خود، پنج نفر را به عنوان وصى خود برگزیده که عبارتنداز:
1- خلیفه وقت، منصور دوانیقى!
2- محمد بن سلیمان(فرماندار مدینه و خود گزارش دهنده!)
3- عبدالله بن جعفر بن محمد(برادر بزرگ امام کاظم)
4- موسى بن جعفر علیه‏السلام/
5- حمیده(همسر آن حضرت!)
فرماندار در ذیل نامه کسب تکلیف کرده بود که کدام یک از این افراد باید به قتل برساند؟!
منصور که هرگز تصور نمى‏ کرد با چنین وضعى روبرو شود، فوق‏العاده خشمگین گردید و فریاد زد: اینها را نمى‏ شود کشت!
البته این وصیتنامه امام یک حرکت سیاسى بود؛ زیرا حضرت صادق علیه‏السلام - قبلاً امام بعدى و جانشین واقعى خود یعنى حضرت کاظم را به شیعیان خاص و خاندان علوى معرفى کرده بود، ولى از آنجا که از نقشه‏ هاى شوم و خطرناک منصور آگاهى داشت، براى حفظ جان پیشواى هفتم چنین وصیتى نموده بود.

بررسى اوضاع و احوال نشان مى‏ داد که هرگونه اقدام حاد و برنامه ‏اى که حکومت منصور از آغاز روى آن حساسیت نشان بدهد صلاح نیست، ازین رو امام کاظم دنباله برنامه علمى پدر را گرفت و حوزه‏ایی نه به وسعت دانشگاه جعفرى تشکیل داد و به تربیت شاگردان بزرگ و رجال علم و فضیلت پرداخت.
«سید بن طاووس»مى‏نویسد:گروه زیادى از یاران و شیعیان خاص امام کاظم علیه‏السلام -و رجال خاندان هاشمى در محضر آن حضرت گرد مى‏آمدند و سخنان گهربار و پاسخ هاى آن حضرت به پرسش هاى حاضران را یادداشت‏ مى‏ نمودند و هر حکمى که در مورد پیش‏ آمدى صادر مى نمود، ضبط مى‏کردند.
«سید امیرعلى»مى‏ نویسد:
در سال 148 امام جعفر صادق علیه‏السلام - در شهر مدینه درگذشت، ولى خوشبختانه مکتب علمى او تعطیل نشد، بلکه به رهبرى جانشین و فرزندش موسى کاظم علیه‏السلام -، شکوفایى خود را حفظ کرد.(2)
موسى بن جعفر نه تنها از نظر علمى تمام دانشمندان و رجال علمى آن روز را تحت‏الشعاع قرار داده بود، بلکه از نظر فضائل اخلاقى و صفات برجسته انسانى نیز زبانزد خاص و عام بود، به طورى که تمام دانشمندانى که با زندگى پرافتخار آن حضرت آشنایى دارند در برابر عظمت شخصیت اخلاقى وى سر تعظیم فرود آورده‏اند/
«ابن حجر هیتمى»، دانشمند و محدث مشهور جهان تسنن، مى‏نویسد:
موسى کاظم وارث علوم و دانشهاى پدر و داراى فضل و کمال او بود. وى در پرتو عفو و گذشت و بردبارى فوق‏العاده‏ اى که (در رفتار با مردم نادان)از خود نشان داد، کاظم لقب یافت، و در زمان او هیچ‏کس در معارف‏الهى و دانش و بخشش به پایه او نمى ‏رسید.

کارنامه سیاه خلافت، در عصر امام کاظم (ع)
1- مهدى عباسى‏
دوران سیاه خلافت منصور که سایه شوم آن در سراسر کشور اسلامى سنگینى مى‏ کرد، با مرگ وى به پایان رسید و مردم پس از 22 سال تحمل رنج و فشار، نفس راحتى کشیدند.
پس از وى فرزندش محمد مشهور به «مهدى» روى کار آمد. زمامدارى مهدى ابتدائا با استقبال گرم عموم مردم روبرو گردید، زیرا وى نخست در باغ سبز به مردم نشان داد و با اعلان فرمان «عفو عمومى» تمام زندانیان سیاسى را (اعم از بنى هاشم و دیگران)آزاد ساخت، و به قتل و کشتار و شکنجه و آزار مردم خاتمه بخشید، و تمام اموال منقول و غیر منقول مردم را که پدرش منصور مصادره و ضبط کرده بود، به صاحبان آنها تحویل داد و مقدار زیادى از موجودى خزانه بیت‏ المال را در میان مردم تقسیم کرد.
طبق نوشته «مسعودى»، مورخ مشهور، مجموع اموالى که منصور بزور از مردم گرفته بود، بالغ بر ششصد میلیون درهم و چهارصد میلیون دینار بود!! و این مبلغ غیر از مالیات اراضى و خراجهایى بود که منصور در زمان خلافت خود از کشاورزان گرفته بود. و چون به دستور وى تمام این اموال به عنوان «بیت المال مظالم»! در محل مخصوصى نگهدارى مى‏ شد و نام صاحب هر مالى روى آن نوشته شده بود، مهدى همه آنها را تفکیک نموده به صاحبان اموال و یا وارث آنها تحویل داد.
شاید یکى از عوامل اقدام مهدى این بود که وقتى که او روى کار آمد، جنبشها و نهضتهاى ضد استبدادى علویان به وسیله منصور سرکوب شده و آرامش نسبى برقرار شده بود.
در هرحال این آزادى و امنیت و رفاه اقتصادى موجبات رضایت گروههاى مختلف اجتماع را فراهم آورد و خون تازه ‏اى در شریان حیات اجتماعى و اقتصادى به جریان انداخت.
البته اگر این برنامه ادامه پیدا مى ‏کرد آثار و نتایج درخشانى به بار مى‏آورد، ولى متأسفانه طولى نکشید که برنامه عوض شد و خلیفه جدید چهره اصلى خود را آشکار ساخت و برنامه‏ هاى ضد اسلامى خلفاى پیشین از نو آغاز گردید.

2- هادى عباسى‏
سال 169 هجرى در تاریخ اسلام یک سال بحرانى و تاریک و پر تشنج و غم‏ انگیز بود، زیرا در این سال پس از مرگ «مهدى عباسى» فرزندش «هادى» که جوانى خوشگذران و مغرور و ناپخته بود، به خلافت رسید و حکومت وى سرچشمه حوادث تلخى گردید که براى جامعه اسلامى بسیار گران تمام شد.
البته نشستن هادى به جاى پدر، مسئله تازه‏اى نبود، زیرا مدتها بود که حکومت اسلامى به وسیله خلفاى ستمگر، به صورت رژیم موروثى درآمده بود و در میان دودمان اموى و عباسى دست به دست مى‏ گشت و انتقال قدرتها از این راه که با سکوت تلخ و اجبارى مردم همراه بود، تقریباً یک مسئله عادى شده بود.
چیزى که تازگى داشت، سپرده شدن سرنوشت مسلمانان به دست جوانى ناپخته، فاقد صلاحیت، بوالهوس و خوشگذرانى مثل هادى بود، زیرا هنگامى که وى بر مسند خلافت تکیه زد، هنوز 25 سال تمام نداشت  و از جهات اخلاقى به هیچ وجه شایستگى احراز مقام خطیر خلافت و زمامدارى جامعه اسلامى را نداشت.
او جوانى میگسار، سبکسر و بى‏بند و بار بود، به طورى که حتى پس از رسیدن به خلافت، اعمال سابق خود را ترک ننمود، و حتى شئون ظاهرى خلافت را حفظ نمى‏کرد. علاوه بر این، او فردى سنگدل، بدخوى، سختگیر و کج رفتار بود.
هادى در محیط آلوده دربار عباسى تربیت یافته و از پستان چنین رژیم خود خواه و ستمگر و زورگویى شیر خورده بود. با چنین پرورشى، اگر خلافت نصیب وى نمى‏ شد، در جرگه جوانان زورگو و تهى مغزى قرار مى‏ گرفت که جز هوسرانى و خوشگذرانى هدف دیگرى ندارد.

3- هارون‏ الرشید
زمامداران اموى و عباسى، که چندین قرن به نام اسلام بر جامعه اسلامى حکومت کردند، براى استوار ساختن پایه ‏هاى حکومت خود و به منظور تسلط بیشتر بر مردم، در پى کسب نفوذ معنوى در دلها، و جلب اعتماد و احترام مردم بودند تا مسلمانان، زمامدارى آنان را از جان و دل پذیرفته، اطاعت از آنان را وظیفه واجب دینى خود بدانند! و از آنجا که اعتقاد قلبى چیزى نیست که بازور و قدرت به وجود آید یا با زور از بین برود، ناگزیر از راه عوام فریبى وارد شده با نقشه‏ هاى مزورانه براى کسب نفوذ معنوى تلاش مى‏ کردند.
البته در این زمینه عباسیان برحسب ظاهر، برگ برنده‏ اى در دست داشتند که امویان فاقد آن بودند و آن عبارت از خویشاوندى و قرابت با خاندان پیامبر اسلام (ص) بود.
بنى ‏عباس که از نسل عموى پیامبر اسلام (ص) (عباس بن عبدالمطلب) بودند، از انتساب خود به خاندان رسالت بهره ‏بردارى تبلیغاتى نموده خود را وارث خلافت معرفى مى‏ کردند.
لکن با این حال، حربه تبلیغاتى آنان در برابر پیشوایان بزرگ شیعه کند بود، زیرا اولاً در موضوع خلافت، مسئله وراثت مطرح نیست، بلکه آنچه مهم است شایستگى و عظمت و پاکى خود رهبر و پیشوا است.
ثانیاً بر فرض اینکه وارثت در این مسئله دخیل باشد، باز فرزندان امیرمؤمنان - علیه‏السلام - بر دیگران مقدم بودند، زیرا قرابت نزدیکترى با پیامبر (ص) داشتند.
پیشوایان بزرگ شیعه، که هم شایستگى شخصى و هم انتساب نزدیک به پیامبر (ص) داشتند، همواره مورد احترام و توجه مردم بودند و باتمام تلاشى که زمامداران اموى و عباسى براى کسب نفوذ معنوى به عمل مى‏آوردند، باز عملاً کفه ترازوى محبوبیت عمومى، به نفع پیشوایان بزرگ دینى سنگینى مى ‏کرد.این موضوع در میان خلفاى عباسى، بیش از همه، در زمان هارون جلوه‏ گر بود.هارون که با آن همه قدرت و توسعه منطقه حکومت، احساس مى‏ کرد هنوز دلهاى مردم با پیشواى هفتم «موسى بن جعفر» - علیه‏السلام - است، از این امر سخت رنج مى‏ برد و با تلاش هاى مذبوحانه‏ اى در صدد خنثى کردن نفوذ معنوى امام بر مى‏ آمد.
براى او قابل تحمل نبود که هر روز گزارش در یافت کند که مردم مالیات اسلامى خود را مخفیانه به موسى بن جعفر مى‏ پردازند و با این عمل خود، در واقع حاکمیت او را به رسمیت شناخته از حکومت عباسى ابراز تنفر مى‏ کنند. روى همین اصل بود که روزى هارون، وقتى که پیشواى هفتم را کنار «کعبه» دید به او گفت: 
«تو هستى که مردم پنهانى با تو بیعت کرده تو را به پیشوایى بر مى‏ گزینند؟»
امام فرمود: من بر «دل»ها و قلوب مردم حکومت مى‏ کنم و تو بر «تن»ها و بدن‏ها!

شخصیت متضاد هارون

تاریخ، نمونه‏ هایى از افراد چند شخصیتى به خاطر دارد که یکى از آنان «هارون‏الرشید» است.
هارون که در دربار خلافت به دنیا آمده و از کوچکى، با عیش و خوشگذرانى خوگرفته بود، طبعاً کشش نیرومندى به سوى لذت‏ طلبى و خوشگذرانى و اشرافی گرى داشت، و از سوى دیگر محیط کشور اسلامى و موقعیت خود وى، ایجاب مى‏ کرد که یک فرد مسلمانان و پایبند به مقررات آیین اسلام باشد، ازینرو، وجود او معجونى از خوب و بد و زشت و زیبا بود.
او خصوصیات عجیب و متضادى داشت که در کمتر کسى به چشم مى ‏خورد. ظلم و عدل، رحم و خشونت، ایمان و کفر، سازگارى و سختگیرى، به طرز عجیبى در وجود او بهم آمیخته بود. او از یک سو از ظلم و ستم باک نداشت و خونه اى پاک افراد بى‏ گناه، مخصوصاً فرزندان برومند و آزاده پیامبر اسلام (ص) را بى‏ باکانه مى ‏ریخت، و از سوى دیگر هنگامى که پاى وعظ علما و صاحبدلان مى نشست و به یاد روز رستاخیز مى افتاد، سخت مى‏ گریست!. او هم نماز مى‏ خواند و هم به میگسارى و عیش و طرب مى‏ پرداخت. هنگام شنیدن نصایح دانشمندان، از همه زاهدتر و با ایمان‏ تر جلوه مى‏ کرد، اما وقتى که بر تخت خلافت مى‏ نشست و به رتق و فتق امور کشور مى‏پرداخت از «نرون» و «چنگیز» کمتر نبود!
مورخان مى ‏نویسند: روزى هارون به دیدار «فُضَیل بن عیاض»، یکى از مردان وارسته و آراسته و آزاده آن روز، رفت. فضیل با سخنان درشت به انتقاد از اعمال نارواى او پرداخت و وى را از عذاب الهى که در انتظار ستمگران است، بیم داد. هارون وقتى این نصایح را شنید به قدرى گریست که از هوش رفت! و چون به هوش آمد، از فضیل خواست دو باره او را موعظه نماید. چندین با نصایح فضیل، و به دنبال آن، بیهوشى هارون تکرار گردید! سپس هارون هزار دینار به او داد تا در موارد لزوم مصرف نماید.
هارون با این رفتار، نمونه کاملى از دوگانگى و تضاد شخصیت را نمودار ساخته بود، زیرا گویى از نظر او کافى بود که از ترس خدا گریه کند و بیهوش شود و بعد هرچه بخواهد بدون واهمه بکند. او دو هزار کنیزک داشت که سیصد نفر از آنان مخصوص آواز و رقص و خنیاگرى بودند. نقل مى ‏کنند که وى یک بار به طرب آمده دستور داد سه میلیون درم بر سرحضار مجلس نثار شود!. و بار دیگر که به طرب آمد، دستور داد تا آوازه ‏خوانى را که او را به طرب آورده بود، فرمانرواى مصر کنند!!
هارون کنیزکى را به یکصد هزار دینار، و کنیزک دیگر را به سى و ششذهزار دینار خریدارى کرد، اما دومى را فقط یک شب نگاهداشت و روز دیگر، او را به یکى از درباریان خود بخشید! حالا علت این بخشش چه بود، خدا مى‏داند!
بدیهى است که هارون این ولخرجی ها را از بیت‏ المال مسلمانان مى‏ کرد، زیرا جد او، منصور، هنگام رسیدن به خلافت به اصطلاح در نه آسمان یک ستاره نداشت. بنابراین آن پولها محصول عرق جبین و کَد یمین کشاورزان فقیر و مردم تنگدست و بینوا بود که به این ترتیب خداپسندانه! به مصرف مى‏رسید؛ اما او با این همه خیانت به اموال عمومى، اشک تمساح مى‏ ریخت! و همچون مردان پاک، خود را پرهیزگار مى‏ دانست!

بر گرفته از کتاب سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی

   
  

           

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
آخرین اخبار|پربیننده ها
  مجموعه آنونس عهد خون | کرامتنا الشهاده
  آنونس اربعین | زیارت اربعین نشانه ایمان
  موشن گرافیک "حب الحسین یجمعنا" - (ایده پروانه سرخ)
  دعوت مداح مشهور عرب در پاسخ به نوحه میثم مطیعی
  حجت الاسلام سید ابوالقاسم شجاعی درگذشت
  مراسم هفتگی هیئت روضه الزهرا  
  متعجبم چرا مداحان ایرانی واکنشی به حادثه اهواز نشان ندادند
  سبک زندگی مردی که بهشت مشتاق او بود
  امنیت پیاده روی اربعین تأمین می شود
  ۱۰ هزار خوزستانی برای اربعین حسینی ثبت نام کرده اند
  آغاز ثبت‌نام پنجمین کارگاه «خط در گرافیک»
  Fatf، مخالف با اقتصاد مقاومتی و راهی به سوی مستعمره شدن
  چرا همسر حضرت زینب در کربلا نبود؟
  «جاذبه» اربعین از امشب به شبکه افق می‌آید
  ثبت نام چهارمین دوره انتخابات کانون مداحان و شعرای آیینی
  حضور زنان و مردان در ورزشگاه آزادی در کنار هم+تصویر
  حضور هزاران نفری زنان در ورزشگاه آزادی
  مراسم هفتگی در هیئت روضة الزهرا  
  حماسه اربعین کانون گفتمانی انقلاب اسلامی است
  آخرین مطلبی که امام سجاد به فرزند خویش گفتند
  پادکست | گریه می‌کرد  
  اربعین فرصت طلایی تجلی اقتصاد مقاومتی است
  اربعین معجزه‌ی الهی و زمینه‌ساز ظهور است
  اربعین نماد حج مستضعفان است
  عزاداری دهه اول محرم در هیئت محبان حضرت زهرا زاهدان  
  دشمنان برای اربعین نقشه کشیدند؛ به‌هوش باشیم
  اربعین انقلاب اسلامی در اربعین حسینی تجلی می‌یابد
  تکریم زائران غیرایرانی در ایران از اولویت‎های ایام اربعین است
  «شُکراً یا حسین» انیمیشنی با صدای ملا باسم کربلایی
  نماهنگ صابر خراسانی و حاج احمد واعظی برای اربعین +فیلم
  اهدای اثر هنری جوانان اهواز به رهبر معظم انقلاب+فیلم
  گردهمایی فعالان‌مردمی جبهه ‌فرهنگی ‌درعرصه‌ اربعین
  نمایشگاه «جامع نیازمندی‌های اربعین» برگزار می شود
  سپاه مقر حمله تروریستی 31 شهریور را هدف قرار داد+عکس
  دعوتنامه محبت آمیز عراق‍ی‌ها به زائران ایرانی + عکس
  اباالفضل در راه دین دست داد اما با دشمن دست نداد
  عاقبت عبیدالله‌بن‌زیاد چه شد؟
  "در امتداد حسین" روایتگر قیام عاشورا تا انقلاب اسلامی
  در امتداد حسین، به پخش شبکه سه رسید
  فیلم | نسخه کامل مستند پایتخت موکبها
  پاداش گریه و عزاداری بر امام حسین؛ مشروط یا مطلق؟
  فرهنگ مقاومت را تئوریزه نکردیم
  فیلم | نبض حادثه تروریستی اهواز
  هیئت علیه انقلاب، فاجعه‌ای در حال شدن
  می‌خواهند در مسیر اربعین ناامنی ایجاد کنند
  از عظمت عاشورای امسال در جهان تا جنایت یزیدیان در اهواز
  طراح ضریحی هستم که توفیق زیارتش را ندارم!
  معرفی برخی از این سنت ها در سوره حشر
  پشت صحنه «دوخط روضه»  
  فیلم | «حامد صافی» مهمان دو خط روضه  
  فیلم | امام حسین درباره مادر حر چه گفت؟  
  فیلم | «محمد علی افشین نیا» مهمان دو خط روضه  
  «ترک گناه» شرط معیت با ولی خدا است
  زائران اربعین امسال به حمایت بیشتری نیاز دارند
  چرا خداوند ما را با امتحان‌های سخت می‌آزماید؟
  حفظ تشیع در گرو محفوظ ماندن جایگاه مراجع تقلید است
  فیلم | شعری که امام زمان آن را کامل کرد  
  فیلم | «زهرا آراسته نیا» مهمان دو خط روضه  
  مراسم شام غریبان در هیئت صاحب‌العصر اراک  
  فیلم | نظر امام رضا درباره سینه زنی چیست؟  
  فیلم | «مرتضی حیدری آل کثیر» مهمان دو خط روضه  
  فیلم | حرف های او شنیدنی است... | فصل دهم  
  رجز | ما مسلمانیم اما، ما مسلمان نجف  
  شب دهم عزای سیدالشهدا در هیئت صاحب‌العصر  
  فیلم | حضور حضرت زهرا در یکی از روضه های تهران  
  فیلم | «مرتضی حیدری آل کثیر» مهمان دو خط روضه  
  فیلم | حرف های او شنیدنی است... | فصل نهم  
  فیلم | نام چه کسی در برگه امام حسین بود؟  
  فیلم | «ابراهیم سنایی» مهمان دو خط روضه  
  فیلم | حرف های او شنیدنی است... | فصل هشتم  
  مراسم عزاداری شب تاسوعا در هیئت روضه الزهرا
  فیلم | این کار را یک بار امتحان کن  
  فیلم | «علی حاتمی» مهمان دو خط روضه  
  فیلم | حرف های او شنیدنی است... | فصل هفتم  
  خیمه عزای هیئت صاحب العصر اراک در نهمین شب محرم  
  مستند دعوتی در جشنواره مستند اکران شد
  فیلم | وقتی امام حسین به یارانش پیشنهاد فرار داد!  
  هیئت صاحب العصر اراک دهه اول محرم (1440)شب هشتم
  فیلم | «علی زارعی رضایی» مهمان دو خط روضه  
  فیلم | حرف های او شنیدنی است... | فصل ششم  
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
© روضه نیوز 1390
info@rozenews.com
پشتیبانی توسط: خبرافزار