روضه نيوز : شرح خطبه فدك(9)|علت شهادت رسول خدا (ص) چه بود؟
شنبه، 28 دی 1398 - 17:53 کد خبر:18982
منظورش از «اختيار» اين است كه پيغمبر آن قدر در اين دنيا رنج كشيد و آن قدر او را اذيت كرديد كه مرگ را براي خود انتخاب و اختيار نمود. پس در اينجا دو احتمال وجود دارد: اول؛ اينكه پيامبر به خاطر اذيت هاي آن مردم مرگ خود را از خدا درخواست كرد، دوم؛ اينكه قبض روح پيغمبر با اذن خود او صورت گرفت


ثُم قَبَضَهُ اللهُ إلَيهِ قَبضَ رَأفَۀٍ وَ اختِيَارٍ

سپس خداوند پيغمبر را قبض روح كرد و با قبض روحي كه از روي رأفت و انتخاب بود او را به سوي خود برد. «رأفت» يعني مهرباني، اما به كلمه «اختيار» توجه كنيد! در اينجا «اختيار» چه معنايي دارد؟ بعضي گفته اند: در مساله مرگ و قبض روح،عزرائيل يا مامورين او براي قبض روح از كسي اجازه نمي گيرند، تنها در يك مورد آمده است كه عزرائيل براي قبض روح اجازه گرفت آن هم در مورد شخص رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلم بود. در روايت آمده است: عزرائيل به صورت يك اعرابي يا روستايي آمد و در خانه را زد. حضرت زهرا عليها السلام كه بالاي سر پدر نشسته بود پرسيد چه كسي است؟ عزرائيل گفت: «السلام عليكم يا اهل بيت النبوة و معدن الرسالۀ» و اجازه ورود خواست. حضرت زهرا عليها السلام پاسخ داد: پيغمبر ياراي ملاقات با كسي را ندارد، برو! عزرائيل براي بار دوم در زد. باز هم همان پاسخ داده شد، تا بار سوم كه وقتي در زد و تقاضاي ورود كرد، پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله وسلم چشم هايش را باز كرد و در چهره حضرت زهرا عليها السلام نگراني و اضطراب ديد، سوال كرد چه شده؟ حضرت جريان را گفت، پيغمبر پرسيد آيا شناختي او چه كسي است؟ حضرت عليها السلام نگفت نشناختم بلكه عرض كرد: «الله و رسوله اعلم». رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلم فرمود:اين كسي است كه اگر در خانه اي وارد شود زن ها را بيوه و فرزندان را يتيم مي كند، اين شكننده شهوات و ناقض تمام لذات است و... اين ملك الموت است. حال توجه كنيد! حضرت زهرا عليها السلام كه در اين عبارت اخير از خطبه مي فرمايد:«ثُم قَبَضَهُ اللهُ إلَيهِ قَبضَ رَأفَۀٍ وَ اختِيَارٍ»، منظورش از «اختيار» اين است كه پيغمبر آن قدر در اين دنيا رنج كشيد و آن قدر او را اذيت كرديد كه مرگ را براي خود انتخاب و اختيار نمود. پس در اينجا دو احتمال وجود دارد: اول؛ اينكه پيامبر به خاطر اذيت هاي آن مردم مرگ خود را از خدا درخواست كرد، دوم؛ اينكه قبض روح پيغمبر با اذن خود او صورت گرفت