روضه نيوز : تفاوت را احساس كنيد!
جمعه، 8 آذر 1398 - 08:00 کد خبر:18899
حجت السلام پناهيان در كتاب ارزشمند «انتظار عاميانه، عالمانه و عارفانه» گفته است.


 به گزارش روضه نيوز ؛ حجت السلام پناهيان در كتاب ارزشمند «انتظار عاميانه، عالمانه و عارفانه» در رابطه با نوع زندگي منتظران گفته است.

 

خودسازي و برخورداري از آمادگي روحي لازم براي انجام وظايف سربازي حضرت(عج)، حداقل عمل براي يك منتظر محسوب مي شود. البته اين آمادگي بايد براي انجام وظايف قبل از ظهور هم فراهم شود تا توانايي مناسب براي انجام تكاليف منتظر در مقام زمينه سازي ظهور به دست آيد. در دوران زمينه سازي قبل از ظهور، وظايف حساس و متفاوتي بر عهده منتظران قرار مي گيرد كه برآمدن از عهده آنها نيازمند آمادگي و توانايي هاي بيشتر و بعضا متفاوتي است. البته  گفت و گو از آخرين وظايف منتظر را بايد در مجال ديگري دنبال كرد.

 

منتظر براي ظهور احساس مسئوليت مي كند. او با توجه به مسئوليت هاي سنگيني كه بر عهده دارد تلاش مي كند تا خود را براي انجام آنها آماده كند و كسب اين آمادگي نيازمند يك برنامه ريزي دقيق و تلاش مستمر است؛ و به اين ترتيب زندگي منتظر با ديگران متفاوت مي شود. گويي منتظر براي تمام ابعاد زندگي خود برنامه دارد. حال و هواي زندگي او به زندگي يك چريك انقلابي و يك مبارز تمام عيار مي ماند. نمي شود انسان انقلابي نباشد اما بخواهد به عنوان يك منتظر به خودسازي بپردازد.

 

در جريان يك برنامه خودسازي بايد به ابعاد مختلف پرداخت. اگرچه محور خودسازي فاصله گرفتن از «راحت» و «غفلت» است، اما گاهي اين حركت به پيگيري برنامه هاي معنوي و اصلاح صفات روحي مي پردازد و گاهي به تنظيم فعاليت هاي رايج زندگي معطوف مي شود.

 

منتظر، براي تغذيه خودش برنامه دارد. او حتي براي خواب و بيداري خودش هم برنامه دارد. در روايات داريم كه خواب بين الطلوعين (از اذان صبح تا طلوع آفتاب) بدترين خواب هاست. اطباء معتقد هستند كه خواب بين الطلوعين، قواي انسان را تحليل مي دهد. حتي چوپانان هم نمي گذارند گوسفندان در اين موقع بخوابند؛ چرا كه بر اثر تجربه دريافته اند كه اگر گوسفند بين الطلوعين بخوابد، تا آخر روز كسل است.

 

خواب نيمروز مستحب است. اطباء مي گويند بيست دقيقه خواب نيم روز به اندازه چندين ساعت خواب شب خستگي انسان را برطرف مي كند و منتظر به زندگي اش نظم مي دهد. براي ورزش خودش برنامه دارد. براي كوه رفتن خودش برنامه دارد. زندگي مومنان ِ خوب و هميشه همراه، همين گونه سختي هايي است كه به خودشان تحميل مي كنند.

 

در مقام عمل بايد برنامه زندگي را تغيير داد. با بي برنامگي و راحت طلبي نمي توان به جايي رسيد. يك منتظر در مقام عمل، مانند يك سرباز كه بند پوتين هايش را محكم بسته، آماده به خدمت است.

 

يكي از بستگان هم حجره اي حضرت امام (ره) از قول او براي بنده نقل مي كرد كه «من هيچ وقت حضرت امام (ره) را بدون جوراب نديدم. سحر كه بلند مي شدم مي ديدم كه امام (ره) وضويش را گرفته  تا مي ديد كسي در حجره بيدار است جورابش را مي پوشيد. حضرت امام(ره) هميشه مرتب بود. با اين كه در حجره فقط ما دو نفر بوديم، هيچ وقت من ايشان را در حجره شلخته نديدم.»

 

لذا منتظر به زندگي خودش نظم و ترتيب مي دهد و مرتب زندگي مي كند.